من درم...بگو به من...که دیوار بشنود

خدایا.........از اين همه تنهايي اجازه هست ميان اغوشت پنهان شوم؟

از این، فکرای آشفته                  از این، حالی که من دارم

از این ، لبخند مصنوعی                  که میسوزونه ، بیزارم!

از اینکه، لِه بشم هر روز                 با این ،حرفای تکراری

از این که، از تو میپرسم                 هنوزم ،دوستم داری؟!

از این، مردی که میخنده                ولی از گریه لبریزِ

از این ،روزای تکراری                     که هر دم عصرِ پاییزه

دلم میخواد که برگردم                    به قبل از ، بودن با تو

یا روزی رو ببینم که                       تو پس میگیری ،حرفاتو

 

نوشته شده در ٢٢ فروردین ۱۳٩٢ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ توسط ویکا نظرات () |

لالایی کن بخواب،خوابت قشنگه

گل مهتاب شبا هزار تا رنگه

یه وقت بیدار نشی از خواب قصه

یه وقت پا نذاری تو شهر غصه

لالایی کن بابا چشماش بیداره

مثل هر شب خدا پشت دیواره

دیگه بادبادک تو نخ نداره

نمی رسه به ابر پاره پاره

...............

 

 

 آریا هم رفت.هنوزم واسم قابل باور نیست اما انگار چاره ای جز این ندارم....

تو سخت بودنش که هیچ حرفی نیست.فقط از خدا صبر میخوام واسه خانوداه اش.

 

پ.ن: آریا نویسنده وبلاگ زندگی مبهم بود.(http://dusky.persianblog.ir/)

نوشته شده در ۱۸ فروردین ۱۳٩٢ساعت ٧:۳٠ ‎ب.ظ توسط ویکا نظرات () |